HISTORYCZNA MIEJSCOWOŚĆ GARNI
Pogańska swiątynia
By Gevorg Ghaziyan
Polish language
Jest rozmieszczona nad
prawym brzegiem rzeczki Azat w jednoimiennym osiedlu, na trójkątnym przylądku. Znajduje
się do 28 km na południo-wschodzie od Erywanu. Zajmuje powierzchnię około 5
hektarów.
Jak zaludniony punkt Garni wspomina się jeszcze z 3-го tysiąclecia. Świadczą o tym znaleziska
historyczne z epoki brązu i osada, odkryta na tym terenie. Ormiański historyk Mowses Khorenaci, opierając się na tradycji, opisuje założenie Garni prawnukowi Hajka - Gegamowi, w imieniu wnuka którego, Garniku, został nazwany Garni. Рóźniej o istnieniu osady świadczy zapis klinowy króla
Argiszti 1-go (panujący w 786-764 rr. AC), odkryty
w 1963 roku, w którym mówi się, że on podbił kraj Hyarnię.
Wyraźną informację, odnoszącą się do osiedlin Garni ogłasza również rzymski autor 1-go wieku. BC Cornelius Takitos poprzez «Gorneas».
Wiarygodnych informacji o budowie cerkwi nie ma, przypuszcza się, że on został zbudowany w odstępie od 2-1 ww. AC do 2-3 ww. AD. W greckiej epitafji (napisy), ujawnionej w 1945 r. przes Мartirosa Saryaną mówi się, że król Trdat pierwszy (66-88 rr. AD) w 11 roku swojego rządzenia przebudowuje tę terytorium, w szczególności, ściany, zaludniony punkt i nazywa jego «nieprzestępczą twierdzą».
W okresie panowania Artaszesjanów i
Arszakuni, Garni był
zauważalną twierdzą, obozowiskem wojsk. Po przyjęciu chrześcijańskiej religii był
letniskowym pokojem (dachem) siostry króla
Trdat 3-go
Chosrowdukhta. Zburzony podczas
trzęsienia ziemi w 1679 roku.
Przypuszcza się, że świątynia była poświęcona bogu słońca Mihru, który jako symbol światła, prawdy, często przedstawiał się walcząc z bykiem (ciemnością).
Na terytorium jest ujawniona całą grupę zabytków archeologicznych i historycznych: Świątynia Garni, królewskie budowle, ruiny świeckich budów, cerkiew chrześcijańska о czterech łukowym sklepieniu, zbudowaną w 7-м w., ołtarz, gdzie jest pochowany zmarły w 898 r. armeński katolikos Masztots Yeghvardsky, łaźnia i tak dalej.
Budowa według zamiaru jest to peripter na piedestale wysokością 2,5 m., które
są оtoczony 24 kolumnami, które mając na myśli 24 godzinę doby. W tym samym czasie na
północnej i południowej fasadzie znajduje się 6 kolumn, a na wschodzie i
zachodzie 8 kolumn. Zbudowany z niebieskawego bazaltu - gładko polerowane
kamienie do 1,5 m długości; talerz nad wejściem - 4 m., waga 5 ton. Tylko
niewielka część nad wejściem jest zebrana z tufu. Między sobą kamice są połączone bez rozczynu, za pomocą
metalowych kul (skobli), a między metalem i kamicami jest zalany ołów. Kolumny
są połączone ze sobą za pomocą więzadeł z brązu.
W 19-20-om ww. byli prowadzony archeologiczne rozkopy i stworzony szereg projektów po rekonstrukcji. W 1880 r. Rosyjski archeolog Uvarov życzył przewieźć kamienie Garni do Tiflisa i zgodnie z projektem francuskiego architekta Mompereja restaurować tam świątynię. Jednak przez niemożliwość transportowania w związku masowością kamic, projekt nie był zrealizowany. W latach 1969-1975 rr. wybitny architekt armeński Alexander Sahinyan według projektu Buniatyana rzywrócił świątynię, który jest do dziś.
Budowla łaźni składa się z czterech konsekwentnych pokojów. Najbardziej godne uwagi jest pierwsze pomieszczenie z mozaistyczną podłogą, wodnym basenem w łukowej wnęce, zbiornikiem wodnym, ogniskami itd. Na mozaistycznej podłodze pokazuje morze, w którym są przedstawione różne bóstwa - syreny, ichtiokentaury (ludzie z rybią kończyną), rybak, różne ryby i inne. Pośrodku są przedstawione biusty mężczyzny i kobiety, w górnej części napisano «odpracowały, nie otrzymawszy nic». Mozaika jest wykonana z przyrodniczych kamic 15 kolorów.
Wiarygodnych informacji o budowie cerkwi nie ma, przypuszcza się, że on został zbudowany w odstępie od 2-1 ww. AC do 2-3 ww. AD. W greckiej epitafji (napisy), ujawnionej w 1945 r. przes Мartirosa Saryaną mówi się, że król Trdat pierwszy (66-88 rr. AD) w 11 roku swojego rządzenia przebudowuje tę terytorium, w szczególności, ściany, zaludniony punkt i nazywa jego «nieprzestępczą twierdzą».
W okresie panowania Artaszesjanów i
Arszakuni, Garni był
zauważalną twierdzą, obozowiskem wojsk. Po przyjęciu chrześcijańskiej religii był
letniskowym pokojem (dachem) siostry króla
Trdat 3-go
Chosrowdukhta. Zburzony podczas
trzęsienia ziemi w 1679 roku.Przypuszcza się, że świątynia była poświęcona bogu słońca Mihru, który jako symbol światła, prawdy, często przedstawiał się walcząc z bykiem (ciemnością).
Na terytorium jest ujawniona całą grupę zabytków archeologicznych i historycznych: Świątynia Garni, królewskie budowle, ruiny świeckich budów, cerkiew chrześcijańska о czterech łukowym sklepieniu, zbudowaną w 7-м w., ołtarz, gdzie jest pochowany zmarły w 898 r. armeński katolikos Masztots Yeghvardsky, łaźnia i tak dalej.
Budowa według zamiaru jest to peripter na piedestale wysokością 2,5 m., które
są оtoczony 24 kolumnami, które mając na myśli 24 godzinę doby. W tym samym czasie na
północnej i południowej fasadzie znajduje się 6 kolumn, a na wschodzie i
zachodzie 8 kolumn. Zbudowany z niebieskawego bazaltu - gładko polerowane
kamienie do 1,5 m długości; talerz nad wejściem - 4 m., waga 5 ton. Tylko
niewielka część nad wejściem jest zebrana z tufu. Między sobą kamice są połączone bez rozczynu, za pomocą
metalowych kul (skobli), a między metalem i kamicami jest zalany ołów. Kolumny
są połączone ze sobą za pomocą więzadeł z brązu.W 19-20-om ww. byli prowadzony archeologiczne rozkopy i stworzony szereg projektów po rekonstrukcji. W 1880 r. Rosyjski archeolog Uvarov życzył przewieźć kamienie Garni do Tiflisa i zgodnie z projektem francuskiego architekta Mompereja restaurować tam świątynię. Jednak przez niemożliwość transportowania w związku masowością kamic, projekt nie był zrealizowany. W latach 1969-1975 rr. wybitny architekt armeński Alexander Sahinyan według projektu Buniatyana rzywrócił świątynię, który jest do dziś.
Budowla łaźni składa się z czterech konsekwentnych pokojów. Najbardziej godne uwagi jest pierwsze pomieszczenie z mozaistyczną podłogą, wodnym basenem w łukowej wnęce, zbiornikiem wodnym, ogniskami itd. Na mozaistycznej podłodze pokazuje morze, w którym są przedstawione różne bóstwa - syreny, ichtiokentaury (ludzie z rybią kończyną), rybak, różne ryby i inne. Pośrodku są przedstawione biusty mężczyzny i kobiety, w górnej części napisano «odpracowały, nie otrzymawszy nic». Mozaika jest wykonana z przyrodniczych kamic 15 kolorów.
Zdjęcia autora
АC - ante Christum, AD - Anno Domini
Комментариев нет:
Отправить комментарий